Aristotle

Mahal kita.
Hindi kita kailangan.
Pero mahal kita.
Kaya kong mabuhay ng wala ka.
Pero mahal kita.
At kahit alam ko na ‘yang pagmamahal mo sa akin, hindi ‘sing-lalim ng pagmamahal ko sa ‘yo, minamahal pa rin kita.
Napakaraming bagay ko nang nalaman tungkol sayo.
Kilala ko na bawat sulok ng katawan at kaluluwa mo.
Bawat kanto at kwarto ng bahay at buhay mo.
Pero ikaw, ano nga bang alam mo tungkol sa akin?
Haha.

Mahal kita.
Mahal mo ako.
Pero isa lang ako sa ilang dosenang lalaking minahal ng katawan mo.
At hanggang du’n lang naman ako, ‘di ba?
Pero wala akong reklamo.
Kase mahal kita.
Balang araw, may magmamahal sa akin tulad ng pagmamahal ko sa ‘yo.
‘Pag dumating ang panahon na ‘yun, sana maging masaya ka para sa akin,
katulad ng kaligayahan ko sa tuwing natutupad ang mga pangarap mo.

tumblr_lmn3znW77z1qbayu6o1_500

Advertisements

One comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s